Saturday, 7 November 2009

പ്രണയത്തെ പ്രണയിച്ച പ്രണയം-അജിത്

തണുത്തുറഞ്ഞ താഴ്വാരം തേടിപോയ നീ
കൊണ്ടുപോയത് എന്റെ ജീവിതമാണ്
കരിന്തിരി കത്തുന്ന നെയ്‌വിളക്കിലെ നാളം
എന്റെ ആത്മാവിനെ ചുട്ടു പൊള്ളിക്കുന്നു

ജീവിതം നീ എടുത്തുപോയപ്പോള്‍
എനിക്ക് നഷ്ടമായത് എന്റെ മനസ്സാണ്‌
മ്യതിയുടെ രണഭൂമികളില്‍ വിലപിച്ച് ഇനി
ഞാന്‍ എന്റെ നഷ്ടങ്ങളെ ശ്വസിച്ചുറങ്ങാം

10 comments:

  1. kayyi vannu veena muthine nastamaaya hathabhaagyan...

    ReplyDelete
  2. ethanu jeevitham chilathu needum priyappetta palathum nashttapedum

    ReplyDelete
  3. ഞാനും ഹസ്ബന്ടും പഠിപ്പിചിരുന്ന കോളേജില്‍ ആയിരുന്നു നന്ദിതയും...പക്ഷെ നേരില്‍ കണ്ടിട്ടില്ല ...ഒരു പാട് ഇഷ്ട്ടമാണ് അവരുടെ കവിതകളെ ....മരണം പ്രശസ്തിയിലേക്കുള്ള വാതില്‍ തുറക്കും ചിലര്‍ക്ക് ...അതിനുള്ള വിധിയെ ഇവര്‍ക്കുണ്ടായോള്ളൂ...

    ReplyDelete
  4. കണ്ണുകള്‍ നനയിക്കുന്ന വരികള്‍

    ReplyDelete
  5. ippo njan manassilakkunnu...nanditha engane marana seshavum malayalikalute hridayathil jeevikkunn enn.......

    ReplyDelete
  6. nandithaye mohipicha a gandharvan ajith anennu njan viswasikunilla....ennum nandu hrudayagalkullil kathuvakunna nigoodatha niranja pranayathinte udama matoralanennu aro enikk paranju tharunna pole....sorry ajith ente vakukal nigalil undakunna murivukalude azham enikku kanam..ennodu kshamikuka...kalagalayi manasil kondunadakuna vakukal paraju poyathil mappu....

    ReplyDelete
  7. എന്നെ വെറുതെ വിടൂ
    എന്നെ ഉറങ്ങാനനുവദിക്കൂ.
    സ്വപ്നങ്ങളിലെന്‍റെ അമ്മയുണ്ട്‌…

    -നന്ദിത

    ReplyDelete
  8. നന്ദിത പ്രണയിച്ചിരുന്നത് മരണത്തെ മാത്രമായിരിക്കണം , അല്ലാതെ ഒരിക്കലും ഒരു വ്യക്തിയെ നന്ദു സ്നെഹിചിരുന്നുവെങ്കിൽ അത് ആരോടെങ്കിലും തുറന്നു പറഞ്ഞേനെ , അരൊദുമില്ലെനികിലു അമ്മയോടെങ്കിലും , കാരണം ഞാൻ അറിഞ്ഞിടത്തോളം നന്ദുവിന് അമ്മയെ വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു , അവളുടെ ചില വരികളില നമുക്കത് കാണാനുമാവും.

    ReplyDelete
  9. മനസ്സിനെ നൊമ്പരപെടുത്തുന്ന വരികള്‍ .....ദൈവം 'നന്ദിത'യോട് ക്രൂരത കാട്ടി. ഒരിക്കലും മരിയ്ക്കാത്ത നന്ദിതയെ ഞാന്‍ കാണുന്നു ശ്രേഷ്ഠമായ ആ 'കവിത'കളിലൂടെ ........

    ReplyDelete